OP LOCATIE? DAAROM! – familiefotografie Huizen

Regelmatig word mij gevraagd of ik ook in de studio fotografeer. Soms volgt er een teleurgesteld gezicht als ik ‘nee’ zeg. Ik heb er namelijk doelbewust voor gekozen om geen mensen in een studio te fotograferen. Waarom? Deze fotoshoot is daar een goed voorbeeld van.

Toen ik begon als fotograaf had ik een studio aan huis. Ik denk dat ca. 20% van mijn fotoshoots hier plaats vond. Met name met baby’tjes en kinderen. Maar mijn studio was klein: drie kleine kinderen was de max. Veel beweegruimte had ik dan niet. Je kon ze laten zitten, jumpen, springen. En dan was de koek op. Voor mij, want ik weet dat er collega’s zijn die daar super-creatief mee omgaan.

Ik ben echter beter in mijn element bij fotoshoots op locatie. Niet alleen omdat ik veel beter om kan gaan met daglicht dan met studiolampen, maar ook omdat de interactie met een kind of een volwassene heeeeel anders is. Waarom? Ze zijn losser, meer in een element. Zo’n studio is toch iets minder los. En zeker met jonge kinderen pleit ik voor fotosessies zoals hieronder.

De drie zusjes Bente, Mare & Imre kwamen samen met hun vader en opa en oma naar de hei tussen Blaricum en Huizen voor een fotoshoot. Zij hadden mijn eerdere fotoshoot met Marij gezien en vonden dit een geweldige plek. Ik ook, dus de start was al goed. Terwijl ik de eerste van de drie op de foto zette, konden de andere meiden lekker dollen met elkaar. Of in bomen klimmen, bij papa op de nek zitten of met opa wandelen. Al lopend door de natuur, en al spelend bij het water, zette ik de meiden op de foto. Hun aandacht vragen is op deze manier veel makkelijker, want ze weten dat ze daarna weer los kunnen gaan. En dat maakt dat een fotoshoot voor kinderen niet alleen leuke foto’s oplevert, maar ook nog zorgt voor een heel gezellige middag.

Met deze meiden was aandacht vragen en krijgen sowieso geen probleem. Ze vonden het maar al te leuk om op de foto te gaan, ondanks de kou. Na afloop kreeg ik een dikke knuffel van de middelste. Want ze had zo’n leuke middag gehad. Ik had echter een zware avond daarna. Hoe kon ik nu kiezen uit zoveel mooie foto’s? Bij deze dus een uitgebreide fotoblog.

BROERTJES IN THE SPOTLIGHTS – kinderfotografie Almere

Hoewel ik eigenlijk alleen op buitenlocaties fotografeer, heb ik enkele uitzonderingen. Newbornfotografie uiteraard. Maar ook kindjes van ongeveer een half jaar in de winter. Want dan is op een picknickkleedje in het park toch even wat te koud. En dus bezocht ik deze twee schattige broertjes (bijna 5 jaar en 8 maanden) aan huis.

Het is wel altijd een risico: ik ben geen flits-fotograaf en doe alles met natuurlijk licht. Ik weet echter niet wat voor licht er bij een ander thuis is, en of het misschien wel een heel donkere woning is. Bij deze woning pakte het goed uit: volop ramen, volop licht. En twee broertjes die er enorm veel plezier in hadden. En uiteraard gingen papa & mama ook even mee op de foto.

Toen de jongste moe werd, ging ik nog even met de oudste naar zijn slaapkamer. Om hem in zijn stoere autobed op de foto te zetten. Met gitaar uiteraard! Oh en ik moest ‘zijn’ tuin natuurlijk ook even bewonderen.

Een geweldige serie, al zeg ik het zelf!

FAMILIEPRET! – familiefotografie Apeldoorn

In november werd ik benaderd door Esme. Of ik tijd had voor een familiefotoshoot tussen kerst en oud & nieuw. Haar zus was dan over uit Hong Kong en de hele familie was compleet. Een leuk kerstcadeau voor haar ouders!

En zo kwam het dat ik op 28 december naar Wekerom (vlakbij Apeldoorn) reed om de familie te bezoeken in het huis waar zij op dat moment met zijn allen verbleven. Het was gelukkig droog, want de fotoshoot kon niet verplaatst worden: dan zou haar zus al weer in Hong Kong zitten. Warm was het niet, en dat was voor de vier meiden (4, 6, 8, 10) wel even anders dan in het verre Azië.

Maar het waren echte bikkels! Ruim 2 uur liepen we met zijn allen over het nabijgelegen landgoed. Om iedereen individueel en ook gezamenlijk vast te leggen. De losse gezinnen, de zusjes, zusjes met nichtjes, opa & oma en zelfs de honden. Een complete fotoserie! Hieronder vind je slechts een kleine selectie. Kiezen blijft moeilijk!

IN DE WINTERZON – familiefotografie Almere

Afspreken in december is altijd een risico: is het droog, kan de fotoshoot doorgang vinden? Bij regen wordt de fotoshoot kosteloos verplaatst, maar in het geval van Ties en zijn ouders was dat niet nodig. Een stralende winterzon op deze niet eens koude zondagmorgen.

Ties kwam samen met zijn ouders naar Almere voor kinder- en familiefotografie op locatie. Met zijn 1,5 jaar bleek Ties erg wijs en al in de fase: “Ik zeg twee dus ik zeg nee”. Geen probleem voor mij. Ik volg Ties in zijn tempo, speel tussendoor met hem of laat hem even uitrazen. Met zijn grote bruine ogen heb ik zo een paar mooie portretten van hem.

De familiefoto’s vragen iets meer tijd: Ties is in de fase dat hij vooral wil staan en niet zitten. Maar Ties blijkt gevoelig voor koekjes & kietelen en zijn ouders weten hem aan het lachen te krijgen. Zittend! Ook voor de familiefoto.

Eind goed, al goed! En hieronder vind je een kleine selectie van de vele beelden.

MARA OP DE HEI – kinderfotografie Huizen

De zomer mag dan voorbij zijn, hier zul je nog regelmatig zomerse plaatjes voorbij zien komen. Ik heb namelijk heel wat zomerse shoots gedaan ondanks de slechte zomer, en ik heb nog lang niet over alles geblogd. Zeker niet als het aankomt op kinderfotografie.

Huizen was de locatie van de fotoshoot met Mara en haar ouders. Mara’s moeder is een jeugdvriendinnetje in Almere en veels te weinig spreken we nog af in ‘t Gooi, daar waar ik ben opgegroeid. Maar op deze zomerse zondag in september zagen we elkaar dan ein-de-lijk weer eens op de hei tussen Huizen & Blaricum. De hei die nog mooi paars kleurde, en met het mooie licht was alles perfect voor een fotoshoot.

Behalve dat kleine Mara het nogal eng vond. Ze wilde niet zonder haar pop, en als ik te dichtbij kwam werd het wel erg eng. De plantjes kriebelden aan haar benen en dat was haar onbekend. Maar goed… dat hoort er ook bij als je gespecialiseerd bent in kinderfotografie. En opgeven zit niet in mijn aard. En zo kwam het dat we twee uur later gedag zeiden en ik wist dat er toch wel heel veel mooie foto’s op mijn geheugenkaartje zouden staan.

Kijk je even mee naar een kleine selectie?